BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS »

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

Nuts on fire


Nuts on fire
Originally uploaded by Wasias

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

fly away


fly away
Originally uploaded by Wasias
Το τραγούδι της λίμνης
Στίχοι: Αρλέτα
Μουσική: Ελένη Καραΐνδρου
Πρώτη εκτέλεση: Αρλέτα
Άλλες ερμηνείες: Χορωδία || Τάνια Τσανακλίδου

Μεσ' στο νερό ψάρι χρυσό γλιστράς
κι εγώ ψαράς με δίχτυ αδειανό
Θάλασσα εσύ κι εγώ ο ναυαγός σου
Στην αγκαλιά σου πεθαίνω και ζω

Είσαι νοτιάς κι εγώ πουλί χαμένο
Εκεί που θέλεις με πηγαίνεις, με πετάς
Είσαι βοριάς, παγώνεις τα φτερά μου
Κι ύστερα μ' ένα φιλί ψηλά με πας

Κρατάς εσύ τιμόνι και πανιά
Κι εγώ παιδί χαμένο μοναχό
Μάγισσα εσύ κι εγώ ακόλουθός σου
Χωρίς εσένα δεν ξέρω να ζω

Είσαι νοτιάς κι εγώ πουλί χαμένο
Εκεί που θέλεις με πηγαίνεις, με πετάς
Είσαι βοριάς, παγώνεις τα φτερά μου
Κι ύστερα μ' ένα φιλί ψηλά με πας

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009

For my friends


For my friends
Originally uploaded by Wasias
Παρε με

Με μούρα και βατόμουρα μαβιά τριανταφυλλένια,
την πείνα μου να σβήσεις,
και στις σταγόνες που ξεστράτισαν στου στέρνου τις γωνιές,
πάρε με σαν παιδόπουλα, να κάνουμε βουτιές.

Χριστίνα Σαββατιανού - ποίηση
http://www.refene.com/poem/xrisab-p/xrisab-p-ix.htm

rainbow


rainbow
Originally uploaded by Wasias
Το ουράνιο τόξο σχηματιζόμενο από την αντεπίδραση των αντιθέτων στοιχείων του νερού που πέφτει με τις πύρινες ακτίνες του ήλιου, μπορεί να αντιπροσωπεύει την αντεπίδραση των δυνάμεων που δίνουν ζωή, οι οποίες ενώνονται για να δώσουν ένα φαινομενικά αρμονικό φάσμα φωτός -το ουράνιο τόξο- κάτι από τη φύση το τελειότερο και με τις ομορφότερες εικόνες, και ακόμη κάτι που είναι suis generis παροδικό και οπτική φαντασία. Νερό και φωτιά δεν μπορούν να συνυπάρξουν κοντά για πολύ καιρό. Η φωτιά του ήλιου ξεραίνει το νερό πάνω στη γη, κι επίσης αρκετό νερό θα σβήσει κάθε ηλιογέννητη φωτιά στη γη. [...] (από την εισαγωγή, Karl Orend)

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

Keep walking


Keep walking
Originally uploaded by Wasias
Ο Ερωτόκριτος του Βιντσέντζου Κορνάρου

AΦΕΝΤΗΣ ΤΗΣ MΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Mε σπούδαν και με βιάν πολλήν επρόβαλε ως λιοντάρι
ο Aφέντης τση Mακεδονιάς, τ' όμορφο παλικάρι.
Ήτονε εικοσιενούς χρονού, όμορφος κοπελιάρης,
πολλά μεγάλης δύναμης, πολλά μεγάλης χάρης.
Tραγουδιστής, ξεφαντωτής, και νυκτογυρισμένος,
στου Πόθου τα στρατέματα πολλά βασανισμένος.
Kαι τ' όνομά του το γλυκύ το λέγαν Nικοστράτη,
η φορεσά του ήτο χρουσή, όλο καρδιές γεμάτη.
Eίχε κι αυτός στην κεφαλήν τσ' Aγάπης το σημάδι,
πολλώ' λογιών πουλιά νεκρά εκείτουνταν ομάδι,
κ' ένα Γεράκι ζωντανό στο δίκτυ μπερδεμένο,
με γράμματα που λέγασι πως είναι σκλαβωμένο·
"Πολλά πουλιά εκυνήγησα, και λέσι με Πετρίτη,
μα εδά εκομπώθηκα κ' εγώ, κ' επιάστηκα στο δίκτυ."

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

reflection feeling


reflection feeling
Originally uploaded by Wasias
Οι μικροί γαλαξίες

Πάνε κι έρχονται οι άνθρωποι πάνω στη γη.
Σταματάνε για λίγο, στέκονται ο ένας
αντίκρυ στον άλλο, μιλούν μεταξύ τους.
Έπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν
σαν πέτρες που βλέπονται.
Όμως, εσύ,
δε λόξεψες, βάδισες ίσα, προχώρησες
μες από μένα, κάτω απ’ τα τόξα μου,
όπως κι εγώ: προχώρησα ίσα, μες από σένα,
κάτω απ’ τα τόξα σου. Σταθήκαμε ο ένας μας μέσα στον άλλο, σα νάχαμε φτάσει.
Βλέποντας πάνω μας δυο κόσμους σε πλήρη
λάμψη και κίνηση, σαστίσαμε ακίνητοι
κάτω απ’ τη θέα τους -
Ήσουν νερό,
κατάκλυσες μέσα μου όλες τις στέρνες.
Ήσουνα φως, διαμοιράστηκες. Όλες
οι φλέβες μου έγιναν άξαφνα ένα
δίχτυ που λάμπει: στα πόδια, στα χέρια,
στο στήθος, στο μέτωπο.
Τ’ άστρα το βλέπουνε, ότι:
δυο δισεκατομμύρια μικροί γαλαξίες και πλέον κατοικούμε τη γη.
(Το βάθος του κόσμου, 1961)
Νικηφόρου Βρεττάκου (1913-1991).

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009

Good morning


Good morning
Originally uploaded by Wasias
K.Καβάφη
"Η Πόλις"
Είπες:"Θα πάγω σ'άλλη γη, θα πάγω σ'άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή.
Κ' ειν' η καρδιά μου-σα νεκρός-θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μείνει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα"
Καινούργιους τόπους δεν θα βρείς, δε θα βρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού-μη ελπίζεις-
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη τη μικρή, σ' όλην την γη την χάλασες.

Holly Mountain


Holly Mountain
Originally uploaded by Wasias
Κωνσταντίνος Καβάφης


Όσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.